Both ENDS
Na bijna twee jaar onderhandelen hebben de lidstaten van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) een overeenkomst bereikt over het verminderen van steun aan een aantal kolencentrales door hun exportkredietinstellingen (ECA’s). De overeenkomst komt daags nadat de G20 opnieuw haar bereidheid heeft uitgesproken subsidies op inefficiënte fossiele brandstoffen te verminderen, en slechts 12 dagen voor aanvang van de VN-Klimaatconferentie 'COP21'. De overeenkomst, die van kracht wordt in 2017, staat nog altijd de zogenaamde “ultra superkritische” kolencentrales toe, en in de allerarmste landen ook de minder efficiënte centrales.
Bijna tweederde van de exportkredietverzekeringen die Atradius DSB in de periode 2012 tot 2018 verleende, ging naar de fossiele-energiesector. Dat staat haaks op de klimaatafspraken van Parijs die Nederland heeft ondertekend.
Waarom sturen internationale financiële instellingen zoals de Wereldbank, maar ook de G20, steeds aan op infrastructuur als motor voor ontwikkeling? Dat is de vraag die International Rivers stelt in een recent rapport over de grote focus op infrastructuur voor ontwikkeling. De strategische infrastructuurprojecten zoals grote dammen en transportcorridors die de Wereldbank en G20 promoten, worden ondersteund met publieke gelden. Deze projecten worden aantrekkelijk gemaakt voor private investeerders door bijvoorbeeld garanties te geven. Een van de voorbeeldprojecten die wordt genoemd is de Grand Inga Dam in de Congo rivier (DRC) - als het ooit zover komt zou dit de grootste dam ter wereld worden.
(Dit artikel verscheen op 18 januari in het Engels in het tijdschrift Inside Philantrophy)
Maar weinig mensen in de filantropie begeven zich in die sector omdat ze ervan dromen bij een financiële instelling te werken. Toch is dit precies wat ze doen. De filantropische sector zoals we deze tegenwoordig kennen, is met opzet ontworpen door de gewetenloze zakenlieden die in het begin van de 19e eeuw opkomst maakten. Het was een reactie op de extreme welvaartsongelijkheid die ze zelf hadden gecreëerd via uitbuitende arbeidspraktijken in de olie-, staal- en scheepvaartindustrie. Of het nou oprecht was om de schade die ze hadden aangericht te herstellen, of gewoonweg om hun naam te zuiveren, de industriëlen verworven een monopolie in de filantropische sector. Ze beschermden haar voor rechtszaken tegen haar functie als tax shelter en beperkten toezichtwetgeving die democratische besluitvorming zou kunnen stimuleren. Tegenwoordig bedraagt de waarde van de filantropische sector ongeveer 2,3 biljoen dollar, oftewel 3% van de wereldeconomie.
Vandaag bereikte ons een positief bericht uit onverwachte hoek: het Amerikaanse Congres heeft de Amerikaanse regering de opdracht gegeven om niet langer akkoord te gaan met investeringen van internationale financiele instellingen in de bouw van grote dammen. Daarnaast moet er gerechtigheid te komen voor de mensen die al de dupe zijn geworden van de projecten van deze financiële instellingen. De VS gaat zich vanaf nu verzetten tegen alle leningen, subsidies of strategieën die de bouw van grote hydro-elektrische dammen, (zoals gedefinieerd door de ‘World Commission on Dams’), ondersteunen.
De Inter-Amerikaanse commissie voor de Rechten van de Mens heeft de Surinaamse regering erop gewezen dat zij zich moet houden aan het 'Saramaka-vonnis'. Op 28 november 2008 verloor Suriname de zaak die tegen de regering was aangespannen door de Saramaka-gemeenschap onder leiding van onder andere Steward Hugo Jabini, tegenwoordig Surinaams parlementariër en zeer actief in de strijd tegen de exploitatie van het grondgebied van de Saramaka.
Het Saamaka-volk, een stam met Afro-afstammelingen in Suriname beschermt bijna 1,4 miljoen hectare Amazone-regenwoud. Ze dringen er al tientallen jaren bij de regering op aan om hun voorouderlijke territoriale landrechten te erkennen.
Met een busje reizen ze vanuit Zweden naar Brussel om aandacht te vragen voor de negatieve gevolgen van Europese Partnerschap Akkoorden (EPA's) tussen de EU en de ACP-landen voor lokale gemeenschappen in Afrika. Voor NGO 'Afrikagrupperna' uit Stockholm een goede afsluiting van de campagne die zij de afgelopen maanden in Zweden hebben gevoerd.
De EIB gaat zijn leven beteren met betrekking tot kolencentrales. De bank investeerde laatste jaren een slordige 2 miljard in energiecentrales die enorme hoeveelheden CO2 uitstoten. De Europese Investeringsbank, met een portefeuille van 242 miljard euro doet zaken in 150 landen buiten Europa.