Vandaag de dag telt de wereld 800 miljoen (bijna 1 miljard!) mensen die echt honger lijden. Tel daarbij op de 2 miljard mensen die bij lange na niet genoeg gezond en voedingsstofrijk voedsel tot hun beschikking hebben en de manier waarop de productie van voedsel momenteel zorgt voor ontbossing, erosie, milieuvervuiling en klimaatverandering, en je beseft eens temeer: dat moet anders! De Nederlandse overheid heeft zich tot doel gesteld deze problemen grondig aan te pakken en één van de ‘speerpunten’ van het Nederlandse ontwikkelingssamenwerkingsbeleid is dan ook voedselzekerheid. Both ENDS deelt die ambitie, maar vindt dat de aanpak van de regering veel beter en toekomstbestendiger kan.
Both ENDS publiceerde afgelopen juni een rapport waarin duidelijk wordt dat Nederland via exportkredietverzekeraar Atradius Dutch State Business (ADSB) op grote schaal de fossiele brandstoffensector ondersteunt. Tussen 2012 en 2015 verleende ADSB in naam van de Nederlandse staat voor miljarden euro’s verzekeringen en garanties aan fossiel gerelateerde exportprojecten. Deze ondersteuning is totaal niet in lijn met het Klimaatakkoord van Parijs, vinden ook politici Van Raan (PvdD) en Beckerman (SP), en daarom stelden zij op 20 juni dit jaar vragen aan de staatssecretarissen van Financiën en Infrastructuur en Milieu.
300 miljoen euro, dat is het bedrag dat het Europees Parlement aan Tunesië wil lenen. Het is ontwikkelings-samenwerking in de vorm van een lening en volgens Both ENDS en een aantal Europese en Noord-Afrikaanse maatschappelijke organisaties is dat helemaal geen goed idee.
De lening zou namelijk voor 85% meteen opgaan aan de afbetaling van de al bestaande schulden van Tunesië aan EU lidstaten en de Europese Investeringsbank. Die schulden zijn gemaakt door het dictatoriale regime van Ben Ali, maar het gewone – toch al verarmde- volk zou daar dan nu voor moeten opdraaien.
Het International Institute of Social Studies (ISS), Both ENDS, IUCN Nederland en Mama Cash nodigen je uit voor presentaties door Joan Carling, inheems leider en vrouwenrechtenactiviste uit de Filipijnen en lid van de permanente commissie inheemse volken van de VN, en Jan van de Venis, mensenrechtenadvocaat bij JustLaw, over de ervaringen van inheemse leiders op de Filipijnen in een context van toenemende onderdrukking en mensenrechtenschendingen tegen milieu-activisten.
Op woensdag 14 november plaatste de Volkskrant een gezamenlijk opiniestuk van Both ENDS, Hivos, Greenpeace Nederland en Witness over de ontbossing in het Amazonegebied die nog altijd in rap tempo doorgaat, met desastreuse gevolgen voor de inheemse bewoners van het gebied, de biodiversiteit en het klimaat. Nederland is een van de grootste afnemers van Braziliaanse landbouwproducten zoals soja en rundvlees en zou ervoor moeten zorgen dat ontbossing, landroof en mensenrechtenschendingen in die productieketens niet voorkomen. Helaas is dat nu nog niet de realiteit.
Pensioenfonds ABP investeerde in 2017 500 miljoen euro méér in kolen, olie en gas dan het jaar ervoor; in totaal 10,9 miljard euro. Dit blijkt uit nieuw onderzoek van Both ENDS, Fossielvrij NL en urgewald. De investeringen in fossiel staan niet alleen in schril contrast met de claim van het pensioenfonds dat het grote successen boekt in zijn klimaatbeleid, maar druisen ook in tegen het klimaatakkoord van Parijs. In tegenstelling tot de internationale koplopers onder de pensioenfondsen, blijft ABP onverminderd investeren in de fossiele-energiesector.
Drie dagen nadat de eerste huizen onder water kwamen te staan door de Barro Blanco dam, sloot de Panamese regering een akkoord over deze dam met vertegenwoordigers van de Ngäbe-Bugle bevolking. De getroffen gemeenschappen zijn echter nog altijd niet betrokken bij het proces. Both ENDS maakt zich grote zorgen over deze ontwikkelingen. De bouw van de Barro Blanco-dam, medegefinancierd door de Nederlandse ontwikkelingsbank FMO, ontmoet grote weerstand van de mensen in het gebied waar de dam aangelegd wordt.
Van 6 tot 16 september vond in Ordos, China, de 13e 'Conference of Parties' van de UNCCD (UN Convention to Combat Desertification) plaats. De UNCCD is het wereldwijde verdrag van de Verenigde Naties over de bestrijding van verwoestijning en droogte. Alle landen van de wereld hebben de conventie ondertekend. Canada trok zich in 2012 terug, maar heeft in december 2016 onder leiding van de Trudeau-regering het proces voor hereniging ingezet. Both ENDS is lid van Drynet, een netwerk van lokale organisaties en gemeenschappen in droge gebieden die zoeken naar manieren om land op een duurzame manier te gebruiken.