Financiële steun voor Great Green Wall

Het doel van de GGW is om woestijnvorming in de Sahel-zone tegen te gaan. De 'Wall‛ zal zich uitstrekken van Djibouti in Oost-Afrika tot aan Dakar en Senegal in het West- Afrika. De plannen voor dit project bestonden al in de jaren tachtig, maar werden nooit uitgevoerd. In 2005 pakte de Nigeriaanse president Olusegun Obasanjo het idee weer op en legde het voor aan de Afrikaanse Unie (AU). Het plan kreeg internationale politieke steun, die uiteindelijk resulteerde in de nu toegezegde financiële steun.

Die politieke wil en financiële steun zijn van essentieel belang voor het herstel van de bodem, de watervoorziening en vegetatie in de droge gebieden van de Sahara. Tegelijkertijd zijn er een aantal kanttekeningen te plaatsen ten aanzien van de uitvoering van het project. Zo wijst Richard Escadafal, hoofd van het Franse Wetenschappelijk Comité Woestijnvorming er terecht op "dat projecten waarin herbebossing werd uitgevoerd zonder deelname van de lokale bevolking altijd beperkt en niet duurzaam waren." Met andere woorden, het is van cruciaal belang voor het slagen ervan dat lokale boeren actief betrokken worden in dit soort projecten.

Het is bewezen dat de lokale vergroeningsmethoden goed werken, zelfs in extreem droge grond en met zeer weinig water en andere middelen. Een goed voorbeeld hiervan is de ‛Zai techniek', een methode die werkt met 'compostkuilen', waarin water wordt opgevangen en waarin lokale gewassen worden geplant. Deze methode werd ontwikkeld en verbeterd door lokale boeren, en blijkt zeer succesvol.

Om het project te doen slagen moeten ook de gebruiks- en eigendomsrechten van de boeren worden gerespecteerd. Als de boeren gebruik kunnen blijven maken van het land dat ze hebben hersteld en er dus zelf verantwoordelijk voor zijn, zal het resultaat veel langer voortduren. Dit is bijvoorbeeld het geval in de provincies Maradi en Zinder in Niger. Hier hebben boeren, met de strategische steun van maatschappelijke organisaties en particuliere stichtingen, naar schatting 5 miljoen hectare weer terug gebracht tot een ecologisch stabiel bomenlandschap. Omdat de boeren er gebruik van mogen blijven maken blijft het gebied goed beheerd.

Bij het realiseren van de Great Green Wall moeten lokale methoden worden gebruikt en de juiste boomsoorten en technieken worden gekozen. Boeren moeten zelf de leiding krijgen en de vruchten van hun arbeid kunnen plukken. Dit roept de vraag op: hoe kan worden gegarandeerd dat het nu toegezegde geld wordt gebruikt voor echte actie in het veld? Zullen de lokale boeren, NGO's en instellingen zoals semi-gouvernementele instanties, lokale ministeries van landbouw en milieu en bosbeheer en binnenlandse universiteiten genoeg zeggenschap krijgen in het proces om de GGW tot een succes te maken? Of zullen beleidmakers en investeerders op hoog niveau, zonder voldoende steun van de lokale bevolking, de richting bepalen?

Both ENDS ondersteunt in Sub-Sahara landen de inzet van de expertise van lokale boeren in het regeneratieproces, en de erkenning van hun rechten. Dat doen we samen en in gesprek met gouvernementele instanties, NGO's, universiteiten en particuliere stichtingen. Gedegradeerde droge gebieden kunnen alleen zó, op grote schaal, hersteld worden.

Lokale en internationale samenwerking- en gesprekspartners van Both ENDS zijn onder andere: CRESA (Niger), Reseaux MARP en New Tree (Burkina Faso), SahelEco (Mali), Forum for the Environment (Ethiopië) Tree aid, (Ethiopië) en  CIS-VU Amsterdam, IUCN-NL, Turing Foundation, DGIS en de wetenschappelijke en NGO-partners van het Drynet netwerk en het internationale onderzoeksprogramma DESIRE.

Klik voor meer informatie over dit onderwerp ook op de volgende links:
Trailer 'The man who stopped the desert'
Desert Alert