Both ENDS

Blog / 20 mei 2020

'Gezellig thuis met de familie': drie vrouwen in dorpen in Latijns-Amerika over de Covid-19 crisis

"De Covid-19 crisis raakt iedereen, maar op een andere manier. In het ene land merkt men er minder van dan in het andere, in de steden zijn de problemen van een heel andere aard dan op het platteland en mannen hebben op een heel andere manier last van alle restricties dan vrouwen. Een aantal van de organisaties waarmee we in Latijns-Amerika werken, praatten met vrouwen van het platteland over de gevolgen die de crisis voor hen heeft in het dagelijks leven, en wat zij doen om het hoofd boven water te houden. Hieronder volgt een kleine selectie uit die gesprekken (vrij vertaald uit het Spaans), om een beeld te geven van de situatie waarin vrouwen in afgelegen gebieden zich nu bevinden, van de enorme solidariteit die er heerst en van de oplossing die voor een groot deel ligt in het stimuleren van de lokale voedselproductie." -  Danielle Hirsch

Lucrecia Gil Villanueva, Argentinië

"Alle kleine dorpjes in de regio zijn afgesloten. Er zijn geen mogelijkheden om van het ene naar het andere dorp te gaan. Nu gaat het nog redelijk, maar het wordt steeds gecompliceerder omdat alles stil ligt. Per gezin gaat er één persoon het huis uit om boodschappen te doen. De houtskoolproductie, waar de meeste mensen in onze dorpen van leven, gaat nog wel door als gewoonlijk, maar we zijn bang dat steeds meer kopers zullen wegblijven."

"Voor mensen die al een algemene uitkering hadden, was het eenvoudig om een beroep te doen op de IFE (Ingreso Familiar de Emergencia; nooduitkeringen) Maar veel mensen werken in de informele sector, en voor hen is het veel moeilijker om aanspraak te maken op financiële steun, al was het alleen al omdat ze geen toegang hebben tot internet. Gelukkig worden ze vaak geholpen door mensen die wel wifi hebben."

"Het is nu nog belangrijker dat de lokale voedselproductie en de lokale markten nieuw leven worden ingeblazen en dat we weer 'groene stroken' voor het verbouwen van voedsel gaan aanleggen in de kleine dorpen in het binnenland. Dat was ook voor deze crisis al hard nodig, om de eigen voedselproductie te waarborgen, maar de crisis maakt het weer overduidelijk. Iets anders dat door deze crisis veel duidelijker wordt, is het ernstige probleem van huiselijk geweld dat we op het platteland hebben."

Yoseling Guardado, El Salvador

"Wij moeten de hele dag thuis blijven. Op de radio horen we iedereen, de overheid inclusief de president, zeggen 'blijf thuis'. Makkelijk, nietwaar? Het is makkelijk om een romantisch beeld te schetsen van het gelukkige gezin dat gezellig thuisblijft, maar ze kunnen zich geen voorstelling maken van hoe het is als je niet meer weet hoe je dan moet overleven. Hoe je een maaltijd op tafel kunt krijgen voor je gezin, zoals je als goede 'Salvadoreña' altijd hebt moeten doen, terwijl je geen geld hebt om boodschappen te doen. Want dat geld verdiende je met de verkoop van pasteitjes op straat, maar dat mag niet meer. Als je dat toch doet, dan word je opgepakt door de politie. Het is erg oneerlijk."

"We hebben manieren moeten bedenken om het toch vol te houden. Zoals het gezamenlijk doen van inkopen: in plaats van twintig personen die apart inkopen doen, gaan er nu slechts twee personen naar de markt om inkopen te doen voor twintig families. We hebben ook een leenstructuur opgezet waardoor mensen die op dit moment niets hebben, kunnen lenen van degenen die nog wat ruimer zitten."

"Deze pandemie is heel ernstig, maar nog ernstiger is het feit dat een klein land als het onze 2 miljard dollar heeft vrijgemaakt voor de bestrijding ervan, maar geen enkel helder plan heeft over waar dat geld dan naartoe zou moeten gaan. Wat wel heel helder is, is het autoritaire optreden van de regering, de repressie, en de schendingen van de rechten van een groot gedeelte van de bevolking. De organen die ons zouden moeten beschermen, zoals het leger en de politie, zijn veranderd in apparaten die geweld tegen ons gebruiken. Ook tegen vrouwen! Vrouwen die hun noodzakelijke boodschappen doen, of water voor hun gezin halen bij de beek. Het enige dat we kunnen doen is elkaar ook op afstand als vrouwen blijven ondersteunen, elkaar laten weten dat we niet alleen zijn en dat we er samen uit gaan komen. Steeds blijven herhalen dat we samen onoverwinnelijk zijn."

Yenny Rodriques, Bolivia

"Inheemse volken en boerengemeenschappen in beschermde gebieden in Bolivia worden al jaren bedreigd door mijnbouwbedrijven die zich weinig aantrekken van de milieuregels in ons land. Activisten zoals ik zijn al decennia bezig om de inheemse territoria tegen deze bedrijven te beschermen, en nu, tijdens de huidige crisis, is dat nog meer nodig dan anders. Veel gemeenschappen zijn nu nog meer geïsoleerd dan anders, ze worden totaal vergeten door de nationale en regionale overheid."

"De werknemers van de oliebedrijven die actief zijn in de inheemse gebieden en in nationale parken, komen uit het hele land en blijven tijdens de crisis zonder enige vorm van bescherming doorwerken. De bedrijven houden zich helemaal niet aan de protocollen om te voorkomen dat het virus zich verspreidt, en dat baart iedereen, vooral de inheemse gemeenschappen, grote zorgen. Er zijn al veel aangiften gedaan, maar er wordt niets mee gedaan."

"Een andere grote zorg is dat er, terwijl iedereen in quarantaine zit, wetten worden doorgeduwd en afspraken worden gemaakt die in het voordeel zijn van de agro-industrie, de mijnbouw en oliebedrijven. Zelfs nu de olieprijs zo enorm is gedaald, wordt er door de overheid niet nagedacht over alternatieve manieren om inkomsten en ontwikkeling te genereren, maar blijven ze onze inheemse territoria gebruiken."

Bronnen

Deze verhalen werden verzameld door twee van onze partnerorganisaties in Latijns-Amerika:  Door FCAM uit Nicaragua als onderdeel van hun initiatief “Defensoras Territoriales: Voces de Resiliencia antes la crisis” - - en door Fundación Plurales uit Argentinië , die samen met FMS het initiatief “Como se está viviendo la pandemia en comunidades rurales” is begonnen en een geschreven serie ‘Mujeres rurales en época de pandemia’. 

Both ENDS werkt in het GAGGA  programma nauw samen met FCAM (penvoerder) en Plurales. Organisaties als deze staan heel dicht bij lokale gemeenschappen en groepen en vervullen een belangrijke rol. Enerzijds zorgen zij dat ondersteuning en financiering terecht komt bij deze gemeenschappen en groepen – die vaak door overheden, beleidmakers en financiers over het hoofd  worden gezien. Anderzijds maken zij de dagelijkse realiteit van de mensen met wie ze werken zichtbaar voor groepen in soortgelijke situaties en voor de buitenwereld, zodat ze zich gesteund en gehoord voelen en ze in het vervolg minder snel over het hoofd zullen worden gezien.

Lees meer over dit onderwerp