Both ENDS


Lokale toegang tot klimaatgeld!


1groepsfoto_GCF_kl3.jpg

Lokale toegang tot klimaatgeld!


Hoe zorgen we ervoor dat lokale organisaties toegang krijgen tot het Groene Klimaatfonds? Daarin worden enorme hoeveelheden geld bijeen gebracht die bedoeld zijn voor projecten die (de negatieve gevolgen van) klimaatveranderingen willen tegengaan.

 

Hieronder geven we een beeld van onze pogingen om samen met vijf zuidelijke partners uit de Ecosystem Alliance, antwoord te krijgen op deze vraag tijdens de derde bijeenkomst van het bestuur van het Green Climate Fund in Berlijn, en tijdens de vierde bijeenkomst in Zuid Korea.  

 

Onze gezamenlijke analyse en beleidsaanbevelingen zijn te lezen in ons discussiedocument:

Reaching Local Actors in Climate Finance

 

Ook hebben wij een boekje samengesteld waarin zes betrokkenen uit het zuiden worden geinterviewd over hoe het Groene Klimaatfonds er volgens het moet uitzien:

'Local actors are ready to act'

 

Lees hier het artikel van Annelieke en Anouk voor de CDKN website


  • 2 november 2015 - Daan Robben: Waar gaat het eerste groene klimaatgeld naartoe?

    Deze week bevindt het epicentrum van het Green Climate Fund zich voor even niet in het Koreaanse Songdo, waar het hoofdkwartier staat, maar in Livingstone. De Zambiaanse stad is namelijk het decor voor de elfde vergadering van het nieuwe klimaatfonds. Voor mij is dit de eerste kennismaking met het GCF en naar het zich laat aanzien val ik meteen met mijn neus in de boter, want het belooft een gedenkwaardige bijeenkomst te worden. Niet alleen is het de eerste GCF-vergadering op Afrikaanse bodem, maar ook zullen er voor het eerst daadwerkelijk projectvoorstellen worden besproken en met de hete adem van de klimaattop in Parijs in de nek is er grote druk om deze projecten goed te keuren. Dat is met recht een mijlpaal in het fonds, dat straks een belangrijke rol moet gaan spelen in de post-2020 afspraken.


  • 17 november 2014: Leonie Wezendonk -

    Nederland stopt €100 miljoen in het Groene Klimaatfonds

    Door Leonie Wezendonk

    Het Groene Klimaatfonds - hét nieuwe internationale fonds dat door de VN wordt opgezet om ontwikkelingslanden te steunen bij het terugdringen van CO2-uitstoot (mitigatie) en het tegengaan van de gevolgen van klimaatverandering (adaptatie) - begint een stevige basis te krijgen. Stevig genoeg in elk geval om rijke landen als Nederland te bewegen er geld in te gaan steken. Tijdens de Klimaattop die afgelopen september in New York plaatsvond, beloofde een aantal landen al geld aan het fonds. Duitsland en Frankrijk gaan allebei $1 miljard bijdragen, en vorige week kondigde minister Ploumen aan dat Nederland een bedrag van €100 miljoen in het fonds stopt. De VS doen nog $3 miljard in het zakje en Japan $1,5 miljard. Dat maakt een totaal van $7,5 miljard aan toezeggingen en dat komt langzaam in de buurt van de $10 miljard die de VN klimaatconventie (UNFCCC) als doel had gesteld voor de beginfase. Het is nog maar een fractie van de $100 miljard per jaar die vanaf 2020 in het fonds beschikbaar zou moeten zijn, maar het is een begin. Deze week vindt ook nog een “High-level Pledging Session” plaats in Berlijn. Daar zullen hopelijk ook landen als het Verenigd Koninkrijk en Canada laten weten wat hun bijdrage zal zijn.


  • 19 mei 2014: Anouk Franck -  Is het Groene Klimaatfonds binnenkort klaar voor zaken?

    Maandag 19 mei 2014

    Na bijna twee jaar onderhandelen moet het Green Climate Fund nu echt spijkers met koppen gaan slaan. Hier in Songdo (Zuid-Korea) waar het bestuur van het Fonds voor de zevende keer bij elkaar is, zijn de verwachtingen gespannen. De druk om tot resultaten te komen wordt nog vergroot door de Klimaattop van de VN die in september dit jaar wordt georganiseerd in New York. De verwachting is dat de ontwikkelde landen daar zullen aangeven welke financiële bijdrage ze zullen gaan leveren aan het Groene Klimaatfonds. Zullen ze genoeg vertrouwen in het Fonds hebben om een flinke duit in de zak te doen? Of zullen ze in plaats daarvan liever inzetten op reeds bestaande fondsen zoals de Climate Investment Funds of de Global Environmental Facility?


  • 14 februari 2014: Anju Sharma en Leonie Wezendonk: 'Creëer een Fonds waar we trots op kunnen zijn!'

    Volgende week is er een belangrijke meeting in Bali. Het bestuur van het  groene klimaatfonds besluit hier namelijk om te kiezen voor een radicale, maar effectieve benadering, of juist  voor een meer voor de hand liggend business-as-usual model van het International Finance Institution (IFI) "waarvan we weten dat het eigenlijk niet werkt, maar  toch kiezen vanwege de angst voor al te grote verandering." Anju Sharma, lid van de Climate Change Group van IIED (Institute for Environment and Development Studies – UK) en Leonie Wezendonk van Both ENDS delen hierover hun mening in een opiniestuk.

     

    Lees het gehele artikel (in het Engels) hier.


  • 19 december 2013: Anju Sharma en Annelieke Douma: ‘Betrokkenheid van relevante stakeholders’

    Anju Sharma lid van de Climate Change Group van IIED (Institute for Environment and Development Studies – UK) en Annelieke Douma van Both ENDS doen  aanbevelingen voor twee onderdelen op de “to-do” lijst van de zesde Green Climate Fund (GCF) bestuursvergadering in Bali, in februari 2014. Het eerste onderdeel gaat over de manier waarop landen toegang kunnen krijgen tot het fonds. De tweede gaat over de vormgeving van de zogenoemde National Designated Authorities (NDAs). “Het is essentieel dat deze twee onderdelen  in deze volgorde besproken worden aangezien de toegangsmodaliteiten  voor een groot deel bepalen hoe dit fonds eruit gaat zien, met inbegrip van de functie en de structuur van de NDA. Het is daarbij  van groot belang dat alle stakeholders mee kunnen beslissen hoe de GCF fondsen besteed worden.”

     

    Lees het gehele artikel hier.


  • 3 juli 2013: Leonie Wezendonk: 'Bescheiden succes en de hoop op meer'

    Voor de bestuursleden van het Groene Klimaatfonds was de bestuursvergadering in Zuid Korea alweer de vierde, maar voor mij was dit pas de tweede. Ik zou duizend dingen kunnen vertellen: over hoe snel de dagen van de week voorbij zijn gegaan, over alle nieuwe ervaringen en dingen die ik heb geleerd. Ik voel me alsof ik in een week tijd jaren ouder ben geworden (geestelijk dan), mijn hoofd zit vol met nieuwe indrukken en gedachten.


  • 2 juli 2013: Cathy Demesa: 'Ik wilde niet gaan, maar toen ik er eenmaal was...'

    Vandaag is de laatste dag van de 4e bestuursvergadering van het Green Climate Fund en mijn vijfde dag hier in Incheon, Zuid-Korea. Ik arriveerde afgelopen zondag en verwacht vandaag tegen middernacht terug te zijn in de Filippijnen. Ik was hier als vertegenwoordiger van onze NGO - the Network of Sustainable Livelihoods Catalysts Inc - als een van de waarnemers vauiit het maatschappelijk middenveld. Omdat we in de Filippijnen druk bezig zijn met voorbereidingen om als NGO opgenomen te worden in de lokale en regionale ontwikkelingsraad van de regio Bicol, had ik eigenlijk helemaal geen tijd om hier naartoe te gaan. Dat is een belangrijk proces voor ons omdat we als organisatie dan kunnen meepraten over de ontwikkeling van regionale processen en plannen voor de komende drie jaar. Wij willen de zelfs kijken of het mogelijk is om deel te nemen aan het lokale bestuur.


  • 22 maart 2013: Annelieke Douma: 'Tijd om de balans op te maken'.

    Na een week in Berlijn is het nu tijd op de balans op te maken. Welke beslissingen heeft het 24-koppige bestuur van het Green Climate Fund genomen? En wat heeft onze groep bereikt?

     

    Het belangrijkste besluit van het bestuur gaat over hoe er verder wordt gegaan met het Business Model Framework (BMF) van het Fonds. De vorige – weinig succesvolle - poging om een proces te starten dat is gebaseerd op het BMF,  zorgde voor veel  frustratie binnen het bestuur. Sommige ontwikkelingslanden maakten bezwaar tegen het budget voor de in de toekomst aan te trekken adviseurs, dat veel hoger uitvalt dan oorspronkelijk afgesproken. Door de ontwikkelde landen werd dit bezwaar opgevat als een poging van deze ontwikkelingslanden om de voortgang te blokkeren en dat zou de betrouwbaarheid van het Fonds kunnen schaden.


  • 14 maart 2013: Maria “Chy” Santos Canoy: 'Een sprankje hoop mee naar huis?'

    Als ik binnen stap in het enorme imposante ministeriegebouw in Berlijn waar de bestuursvergadering van het Groene Klimaatfonds plaats vindt, moet ik meteen denken aan de ouderen en de sjamaan in de bergen van Kitanglad. Hoe zou het zijn als zij hierbij waren? In mijn lobby voor directe toegang tot het Groene Klimaatfonds ben ik vooral op zoek naar bondgenoten en geïnteresseerden. Wat zouden ZIJ doen om te voorkomen dat de meest basale fundamentele rechten tijdens deze vergadering zoek raken in debatten en vertalingen?  


  • 13 maart 2013: Leonie Wezendonk: 'Lobbyen bij het Groene Klimaatfonds'

    Praten over groen in een wit, besneeuwd Berlijn. Nou ja, veel zie ik er toch niet van: we zitten het grootste deel van de tijd in conferentiezalen met TL-verlichting terwijl buiten de zon fel schijnt. Ik ben hier om de board meeting van het Groene Klimaatfonds bij te wonen, samen met mijn collega’s Annelieke Douma en Anouk Franck en een aantal afgevaardigden van organisaties in het zuiden waar we mee werken. Ken Kinney uit Ghana, Pratim Roy uit India, Jorge Daneri uit Argentinië en Maria “Chy” Santos Canoy uit de Filipijnen. Een goed team om hard-core lobby werk te doen dáár waar de belangrijkste beslissingen over de toekomst gemaakt zullen worden. Maarliefst 100 miljard dollar per jaar zou er vanaf 2020 jaarlijks te verdelen zijn voor klimaatprojecten.

     


  • 11 maart 2013: Anouk Franck en Annelieke Douma: 'Een enorme berg geld'

    Deze week komen ze in Berlijn bij elkaar, de 24 bestuursleden van het Groene Klimaatfonds. Het fonds heeft mogelijk 100 miljard dollar per jaar vanaf 2020; de grootste berg geld in de wereldgeschiedenis die door rijke landen aan arme landen uitgegeven wordt. Het geld uit het Groen Klimaatfonds is bedoeld voor projecten die klimaatverandering tegengaan en de gevolgen ervan opvangen. Het ‘Green Climate Fund’, zoals het officieel heet, is in 2010 opgericht tijdens de VN-klimaattop in Cancun. Nederland heeft, samen met Denemarken, een plek in het bestuur. We bepalen dus mee hoe deze enorme bedragen verdeeld worden. Maar hoe kunnen we er zeker van zijn dat het geld goed wordt verdeeld en besteed? Daarover zijn de meningen namelijk nogal verdeeld.


Nl
En

schrijf u in
  • 160916_palmolieknop.png
  • 160916_Nicaraguakanaalknop.png
  • banner_climate_fund.png
  • banner_jwhi2.png
  • banner_richforests.png
  • banner_harbour_expansion.png
  • banner_barro_dam.png
  • schrijf u in