Both ENDS


Goed nieuws voor het Recht op Water op Wereldwaterdag

Eergisteren schreef ik over de precaire positie waarin het recht op water en sanitatie zich bevond door de schriftelijke input van de EU. En vandaag is het Wereldwaterdag en ik heb goed nieuws: het recht op water wordt niet door de EU verwijderd. De EU wijdt het aan een typo of miscommunicatie, want ze zijn geenzins van mening dat het recht op water en sanitiatie verwijderd uit de tekst moet worden. We zijn allen blij dat deze misvatting uit de lucht is. Maar we zijn nog niet geheel 'out of the bush': ik begreep dat de EU delegatie vandaag hierover, achter gesloten deuren, een robbertje over zal discuteren.

Het proces is erg interessant. Het inputdocument was in januari zo'n 20 pagina's en nu is sectie V alleen al ruim 90 pagina's.De Verenigde Staten is van mening dat het document met de uiteindelijke afspraken zo'n 10 pagina's moet zijn en zijn daarom heel veel tekst aan het verwijderen. Waaronder elke referentie aan rechten onder het mom dat dit geen mensenrechtendocument is, want mensenrechten worden elders besproken. Verder valt op dat Amerikaanse delegatie vaak de uitdrukking: "This paragraph is a red line for the United States" gebruikt.

De G77 plus China groep, bij monde van Pakistan, blijft herhalen dat deze sessie in eerste instantie een eerste lezing is waarbij alle partijen uitleggen waarom ze suggesties doen. De G77 wil daarom niet ingaan op onderhandelingen op de tekst. De Co-Chair van de plenaire vergadering herhaalt keer op keer dat er nog maar 20 onderhandelingsdagen zijn en zet daarmee druk op de ketel.

Zwitserland doet samen met Liechtenstein en Het Vaticaan keer op keer suggesties voor het versterken van rechten in de tekst, die vervolgens structureel door de VS en vaak door Japan, Canada en Nieuw Zeeland verwijderd worden. EU blijft bij reeds afgesproken mensenrechten zoals het recht op voedsel en recht op water, en vraagt om concrete resultaat-gerichte acties. Maar ook om wederkerigheid, bijvoorbeeld: consumptiepatronen moeten verduurzaamd worden, maar niet in alleen in ontwikkelde landen, maar ook in ontwikkelingslanden. Waarop de woordvoerder van de G77 fijntjes op een sarcastische toon suggereert dat wanneer de G77 collectief het minimumloon verlaagt de consumptie nog minder wordt.

Gisteren organiseerde ik samen met Paul Quintos van IBON een side event waarin we spraken over Rechten en Duurzaamheid. De delegaties van Bolivia, Ecuador en Finland spraken openhartig over hun worsteling met het implementeren van mensenrechten zoals het recht op voedsel en het recht op water, maar ook de rechten van de natuur in hun beleid. Erg interessant, een verslag hiervan zal snel op onze website te vinden zijn.

Tsja, en wat nu...de komende dagen zal de eerste lezing van de tekst doorgaan. En zal de tekst groeien en groeien tot een monsterlijk aantal pagina's. En zullen er, hoewel G77 dit liever niet wil, toch al onderhandelingen starten over bewoording en zal er uitruil van steunbetuigingen plaatsvinden. Het is te hopen dat de onderhandelaars de wijsheid en de moed (of koppigheid) vinden om de principes van Rio 1992 en de rechten die in de loop der jaren zijn overeengekomen, zoals het recht op water en het recht op voedsel, overeind te laten staan en deze te integreren in nieuwe afspraken. Want zo ontstaan internationale kaders voor een groene en eerlijke economie.

Lees hier het verslag van Nathalie en Paul: Side event Rechten en Duurzaamheid


Nl
En

schrijf u in
  • 160916_palmolieknop.png
  • 160916_Nicaraguakanaalknop.png
  • banner_climate_fund.png
  • banner_jwhi2.png
  • banner_richforests.png
  • banner_harbour_expansion.png
  • banner_barro_dam.png
  • schrijf u in