Both ENDS

  • 160916_Nicaraguakanaalknop.png
  • kleur-tegenm-100px_MR_PB.png
  • banner_climate_fund.png
  • banner_results3.png
  • banner_richforests.png
  • banner_harbour_expansion.png
  • banner_barro_dam.png

Partner in de knel

Odey_204x136.jpg

18 februari 2013

 Het werk van de partners van Both ENDS kan gevaarlijk zijn. Neem nou Odey Oyama, directeur van het Rainforest Resource Development Center in Calabar, Cross River State in Nigeria. Hij is al een paar weken ondergedoken. Net op tijd kreeg hij - via via - te horen dat hij wordt gezocht en drie weken geleden viel de politie plotseling zijn huis binnen. Odey durft niet meer naar zijn gezin terug te keren. Zijn werk heeft te veel weerstand opgeroepen zo lijkt het [1]. Hij schrijft aan ons: “Absolutely without any warrant whatsoever, men and officers of the police forced their way into my residence on Sunday January 27th, 2013, through one of my bedrooms. I had actually previously reported to the police that I was in need of protection by reason of some of the things I heard and perceived around.”


Steun aan gemeenschappen
Odey werkt met gemeenschappen in zijn staat die te maken krijgen met grote landaankopen van palmolieproducenten. In dit geval is dat Wilmar, een Aziatische palmoliegigant. Odey heeft geconstateerd dat het vestigen van de plantage IBIAE van Wilmar in Cross River State, niet de toestemming heeft van de lokale bevolking. Rond Idoma, Betem, Igbofia and Akpet Ehom, afgekort IBIAE, wonen zo’n 1000 gezinnen.
Op 12 november 2012 vond de officiële opening plaats, in tegenwoordigheid van de Nigeriaanse minister van landbouw (als vertegenwoordiger van president Goodluck Johnson) en van gouverneur  Imoke van Cross River. De laatste beloofde een astronomisch aantal van 20.000 arbeidsplaatsen die de plantage zou opleveren. In de loop van 2012 zouden de inwoners van de vier dorpen gehoord zijn, maar volgens Odey hebben alleen de ‘chiefs’ hun steun verleend aan dit project.

 

Klacht
Om alles rond palmolieplantages in goede banen te leiden bestaat de RSPO, de ronde tafel voor duurzame palmolie. En onder dat ‘duurzaam’ valt natuurlijk ook dat land op een eerlijke manier en met toestemming van de lokale bevolking wordt verkregen en gebruikt. Omdat dat hier niet het geval lijkt te zijn heeft Odey een klacht bij de RSPO ingediend. En dat is blijkbaar iemand in het verkeerde keelgat geschoten. Odey heeft veel organisaties laten weten dat zijn situatie niet best is. Met zijn allen proberen ze een advocaat te regelen die langs moet bij het politiebureau. Maar of dat gaat helpen?

 

Afrika als nieuwe prooi
De grote palmolieproducenten zien Afrika als nieuw jachtgebied voor land. In Azië gaat het allemaal niet zo makkelijk meer. Indonesië en Maleisië dreigen de uitbreiding van palmolieplantages in bosgebieden te gaan verhinderen. Maar vorige week was de hoogste baas van Indonesië, president Yudhoyono, op bezoek in Nigeria. En de Indonesiërs maken er geen geheim van uit te zijn op zoveel mogelijk Nigeriaans land [2]. Kuok Khoon Hong, de grote baas van Wilmar, is het daar natuurlijk volledig mee eens:  “I’m prepared to invest hundreds of millions of dollars in Africa. The time for that continent has come.” En hij zei ook nog: “The major area we are going into is Nigeria.” Zou dat de toekomst voor Afrika zijn, eenzelfde aanslag op de leefomgeving van mensen en het milieu door mega-palmolieproductie als in Azië? En moeten mensen zoals  Odey,  die werken in het belang van de bevolking die met palmolieplantages te maken krijgt, blijven onderduiken?

 

[1] artikel Cross River Watch

[2] artikel xinhuanet

 

 

Heb jij geen Facebook? Neem dan contact met ons op om een reactie namens jou te plaatsen.

Nl
En

schrijf u in